Vííí .. seinasta færslan! Ætla nú bara að nota þetta blogg sem smá upprifjun fyrir mig og skrifa upp það sem við þurfum að læra fyrir próf :p
Líffræði:
Nauðþurftir lífvera: orka, fæði, súrefni, vatn, eigin heimkynni og að þau geti haldið líkamshita sínum jöfnum.
Einkenni lífvera: einkenni lífvera er að þær eru gerðar úr frumu.
Frumuöndun: er ferli í frumum þar sem glúkósi og ýmsar aðrar einfaldar sameindir brotna niður og orkan sem þá losnar úr læðingi er nýtt til þess að framkvæma margskonar störf.
Ljóstillífun: er ferli sem getur aðeins átt sér stað í frumbjarga lífverum. Orka sólarljóss er beisluð og notuð til þess að búa til fæðuefni úr ólífrænum efnum.
Munurinn á plöntufrumu og dýrafrumu: Það sem að dýrafruma hefur umfram plöntufrumu eru deilikorn. Þau eru tvö örpíplusívalíngar sem liggja hornrétt á hvor annan. Það sem að plöntufruma hefur svo umfram dýrafrumuna er frumuveggur, ein stórsafabóla og grænukorn. Frumuveggur er utan um frumuhimnu plöntufrumu og er mjög stinnur. Það er honum að þakka að plöntur standa uppréttar, þrátt fyrir að hafa ekki stoðgrind. Svo er það safabólan, safabólan er stór bóla sem að inniheldur vatn. Safabólan er svo fyrirferðarmikil að hún tekur nær allt plássið. Vatnsþrýstingur innan safabólunnar þrýstir á frumuveginn og á því þátt í að gera plöntuna stinna. Þegar plöntuna skortir vatn, verður hún lin og byrjar að hanga. Ástæðan fyrir því er að safabólan skreppur saman og nær frumuveggurinn ekki að halda plöntunni stinnri án hjálpar safabólunni. Grænukorn er annað frumulíffæri sem eru í plöntufrumu. Grænukorn eru, líkt og hvatberar, gerð úr tvöföldum himnum. Sú ytri er slétt en sú ynnri myndar flókið staflaskipulag svokallaðara grana. Granar innihalda græna litarefnið, blaðgrænu sem beislar orku sólarljóssins. Í grönum eru einnig ensím og önnur prótín sem eru nauðsynleg við ljóstillífun. Grænukorn eru undirstaða ljóstillífunar og gæti planta því ekki ljóstillífað án þeirra.
Uppbygging og sérhæfing frumna: Fruma er grunneining allra lífvera, bæði að gerð og hlutverki, fruma er einnig fyrsta stig skipulagsins í lífverum. Inni í hverri frumu eru frumulíffæri. Frumulíffærin eru: frumuveggur (aðeins í plöntufrumum), frumuhimna, frymisnet, ríbósóm, hvatberar, safabólur (ein stór í plöntufrumum, margar litlar í dýrafrumum), grænukorn (aðeins í plöntufrumum og sjá um ljóstillífun), leysikorn, kjarni og í kjarna er kjarnahimna, litningar og kjarnakorn. Frumur vinna saman og eru sérhæfðar til ákveðinna verka. Taugafrumur, þekjufrumur, vöðvafrumur og stoðfrumur. Stoðfrumur geta breytt sér í hvaða frumu sem er og er það þeirra sérhæfing.
Frumuskipting: er þegar fruma, oft kölluð móðurfruma skiptir sér í tvær eða fleiri frumur, sem oft eru kallaðar dótturfrumur.
Frjóvgun: er þegar sæðisfruma sameinast eggfruma og til verður nýr einstaklingur.
Þroskun: Þegar lífverur þroskast vaxa þær og gerð þeirra verður flóknari en áður.
Osmósa: er flutningur vatns inn í frumuna eða út úr henni. Osmósa kemur í veg fyrir að fruman þorni upp og er það mjög mikilvægt þar sem að 70% frumunnar er vatn.
Flæði: er ferli þar sem sameindir efnis sem er í ákveðnum styrk færast til svæðis þar sem minna er af sama efni.
Burður: er þegar sérstök burðarefni í frumuhimnunni bindast efnum utan frumunnar og draga þau í gegnum himnuna. Krefst orku og er aðeins notað ef að ekki er hægt að nota osmósu eða flæði.
Skipulagsstig lífvera: fruma – vefur – líffæri – líffærakerfi – lífvera.
Samskipti lífvera: frumframleiðendur – neytendur – sundrendur
Fæðukeðjur: Fæðukeðja lýsir því hvernig mismunandi hópar lífvera afla sér fæðu og þar með orku.
Fæðuvefur: er gerður úr öllum fæðukeðjum sem finna má í hverju vistkerfi.
Hringrás efna í náttúrunni, ljóstillífun – bruni – rotnun: 
DNA: stór sameind úr deoxýribósakjarnsýru sem er efni genanna, geymir upplýsingar sem þarf til að búa til prótín og varðveitir allar erfðaupplýsingar frumna.
Gen: Litningar eru gerðir úr genum. Gen er sá hluti af DNA sameind sem afritast í eina RNA sameind.
Litningar: eru grannir þræðir sem fljóta um í kjarnanum, þeir stýra starfsemi frumunnar og miða erfðaeiginleikum hennar til nýrrar frumu.
Orkuþörf og orkuöflun lífvera: Allar lífverur þurfa orku til að komast af. Uppruna allrar orku má rekja til sólarorkunnar og ljóstillifandi plantna. Flest dýr fá orku úr fæðunni sem þau láta ofan í sig.
Ólífræn og lífræn efni: lífræn efni eru efnasambönd kolefnis nema koltvíoxíð, koleinoxið og nokkur sölt. Þau finnast í lifandi verum, úrgangi þeirra og leifum. Þau eiga það öll sameiginlegt að vera gerð úr kolefnisfrumeindum sem mynda megingrind sameindanna. Vetni finnst einnig í öllum lífrænum efnum og súrefni, nitur og brennisteinn í mörgum þeirra. Ólífræn efni eru öll efnasambönd sem eru ekki lífræn. Þau eru mun einfaldari efni og finnast í hinni dauðu náttúru. Mörg þeirra finnast einnig í lífverum og eru þeim ónauðsynleg eða myndast við starfsemi þeirra, t.d. súrefni og koltvíoxíð.
Vistkerfi: lifandi umhverfi er skipt upp í vistkerfi. HVert vistkerfi er eining eða heild sem nær bæði til allra lífvera og umhverfis þeirra.
Flokkunarkerfi lífvera: Flokkunarkerfi gengur út á að flokka lífverur niður í hópa/einingar. Fyrsta flokkunarkerfið, sem var flokkunarkerfi Aristólesar var byggt á því hvernig lífverurnar hreyfa sig. Þá voru öll dýr sem fljúga sett í einn flokk, öll dýr sem synda sett í annan og svo framvegis. Það var svo Linné sem að sá að þetta gekk ekki og var ekki nógu nákvæmt. Hann fann þá upp nýtt flokkunarkerfi, þar sem að lífverurnar eru flokkaðar eftir ríki plantna og ríki dýra og þaðan niður í minni einingar allt niður í tegundir. Flokkunarkerfi Linné er kerfið sem við notum í dag.
Kynlaus æxlun: æxlun þar sem er aðeins eitt foreldri. T.d. þegar gerill skiptir sér í tvennt.
Kynæxlun: æxlun tveggja foreldra þar sem afkvæmi skapast eftir að sáðfruma og eggfruma sameinast í ferli sem kallast frjóvgun. Afkvæmið hefur í frumum sínum blöndu af litningum beggja foreldra.
Ríki plantna: flokkunarfræði plantna skiptist í fimm ríki; sveppir, frumdýr, bakteríur, vefdýr og plöntur.
Berfrævingar og dulfrævingar: Dulfrævingar eru ákaflega fjölbreyttir að stærð og útliti og vaxa nánast hvar sem er á jörðinni. Þeir hylja fræ sín aldni. Þeir bera þar að auki blóma þar sem eggfrumurnar þroskast í lokuðu egglegi. Líkami þeirra skiptist í rót, stöngul og blöð. Dulfrævingar skiptast í einkímblöðunga og tvíkímblöðunga. Berfrævingar eru elstu fræplöntunar og komu fram nokkru áður en fyrstu dýrin gengu á land. Dulfrævingar hafa fræin ekki hulin neinu heldur eru þau alveg nakin eða óvarin. Þrjár helstu fylkingar núlifandi berfrævinga eru, köngulpálmar, musterisviðir og barrviðir.
Lauftré og barrtré: Barrtré hafa löng og mjó, nálarlaga eða hreisturlaga laufblöð sem eru kölluð barr. Barrtré þurfa ekki eins mikið vatn og lauftré og geta því vaxið þar sem að lauftré þrifist. Barr þolir vel kulda og flest barrtré halda því barrinu á veturna. Lauftré hafa flöt og breið laufblöð. Laufblöðin eru breið svo að sólin geti skinið vel á þau. Nær öll lauftré fella laufið á haustin og eru því lauflaus á veturna.
Ríki dýra:
Hryggleysingjar – myndbreyting: Hryggleysingjar eru afar fjölbreytilegur hópur dýra. Það sem að hryggleysingjar hafa ekki er baklæg stoðgrind (hryggur eða seil). Margar tegundir hryggleysingja hafa ytri stöðgrind sem vöðvar festast á. Rúmlega 90% dýra eru hryggleysingjar. Dæmi um hryggleysing er fiðrildi. Hjá fiðrildinu verður myndbreyting .. hin fullkomna myndbreyting eins og hún er oft kölluð. Lirfa – púpa – fiðrildi.
Munurinn á skordýri og áttfætlu: skordýr eru með sex fætur og áttfætlur með átta.
Hryggdýr: eru dýr sem hafa sérstaka gerð burðarsúlu í líkamanum, súlu sem við nefnum hrygg. Hryggurinn ber líkamann uppi og veitir honum ákveðna lögun. Hann verndar einnig mænuna. Hryggdýr hafa vel þróuð líffærakerfi og lokað blóðrásarkerfi.
Einkenni spendýra: Flest spendýr hafa hár á líkamanum. Spendýr hafa spena og ala afkvæmi sín á þeim. Spendýr fæða lifandi afkvæmi og spendýr anda með lungunum.
Veira: er örsmá eind sem getur smitað frumur lífvera. Veirur innihalda erfðaefni sem umlukið er hlífðarskel sem gerð er úr prótíni. Það sem að einkennir veirur er að þær geta ekki fjölgað sér utan frumunnar sem þær smita og þar sem að þær geta ekki fjölgað sér upp á eigin spýtur eru þær ekki taldar vera lifandi. Veirum er skipt í þrjá flokka, eftir því hvaða lífverur þær nota til að fjölga sér. Flokkarnir eru bakteríuveirur, plöntuveirur og dýraveirur.
Ríki frumvera: Frumverur eru einfrumungar með föstum kjarna. Flestar frumverur lifa í vatni, bæði söltu og fersku. Sumar frumverur lif a í jarðvegi og aðrar í öðrum lífverum. Frumverur eru ákaflega sundurleitar í útliti og starfsemi. Sumar þeirra eru frumbjarga en aðrar ekki. Frumverum er skipt í þrjá megin flokka; frumdýr, frumþörungar og slímsveppir.
Ríki dreifkjörnunga: Dreifkjörnungar eru einfrumungar með engan fastan kjarna. Í dagletu tali eru þeir kallaðir bakteríur og gerlar. Gerlar komu fyrst fram fyrir u.þ.b. 3,5 milljörðum ára og eru taldir hafa verið fyrstu lífverurnar. Þeir voru einu lífverurnar á jörðinna í c.a. 2 milljarða ára. Gerlar lifa í vatni, lofti, jarðvegi og í og á öðrum lífverum.
Ríki sveppa: Sveppir eru ófrumbjarga lífverur sem leysa upp vefi lifandi eða dauðra lífvera og nærast á þeim. Sveppir láta frá sér efnasambönd (ensím) sem leysa upp þau lífrænu efni sem þeir nærast á og síðan taka þeir til sína uppleystu næringarefnin. Þótt sveppir séu margvíslegir að lögun, stærð og útliti eiga þeir margt sameiginlegt. Þeir afla sér allir fæðu á sama hátt, bygging þeirra er eins í meginatriðum og flestir þeirra fjölga sér með gróum.
Ríkjandi og víkjandi gen: Ríkjandi gen mótar svipgerð eins jafnt hjá bæði arfhreinum og arfblendnum einstaklingum. Víkjandi gen mótar aðeins svipgerð ef einstaklingur er arfhreinn um það. Ef einstaklingur er arfblendinn, hefur víkjandi genið ekki áhrif á svipgerðina.
Arfhreinn og arfblendinn: Ef bæði gen samsætunnar eru eins, þá er einstaklingur sagður vera arfhreinn. Genin eru þá með sömu svipgerðina. Ef gen samsætunnar eru ólík er einstaklingur sagður vera arfblendinn. Það er misjafnt hvernig þessi gen hafa áhrif á svipgerðina, þau geta verið ríkjandi, víkjandi eða jafnríkjandi.
Líkindi og erfðaeiginleikar: Líkindi eru líkur á því að eitthvað gerist. Líkur eru mikið notaðar í erfðafræði. Til þess að reikna þær út eru oft notaðar svokallaðar reitatöflur. Í mönnum eru sumir erfðaeiginleikar ekki ákvarðaðir með svo einföldum hætti að hægt sé að útskýra þá eins og út frá ríkjandi og víkjandi genum. Húðlitur ræðst til dæmis af samstarfi fjögurra genapara, hvert í sínu sæti á litningasamstæðu. Mismunandi möguleikar á samsetningu þessara átta stöku gena leiða til allra þeirra mismunandi afbrigða af húðlit sem þekkjast hjá fólki.
Þróunarkenning Darwins – náttúruval : Í þróunarkenningu Darwins um náttúruval lagði hann áherslu á að einstaklingar sömu tegundar væru frá náttúrunarhendi misjafnlega tilbúnir að takast á við umhverfið. Þess vegna verða alltaf sumir undir í lífsbaráttunni og hinir hæfustu lifa af. Einstaklingar með eiginleika sem auka líkur á því að þeir komist af eru líklegri til að geta eignast og alið fleiri afkvæmi.
Kynbundar erfðir: allir karlar hafa XY litninga og allar konur XX. X litningar bera m.a.a gen sem ekki hafa neitt með kyneinkenni að gera. Y litningar hafa aftur á móti nokkur gen sem stjórna ekki karlkyneinkennum.
Blóðflokkar mannsins: Blóðflokkar mannsins eru, A = tveir möguleikar, AA, AO. B = tveir möguleikar, BB, BO. AB = einn möguleiki, AB. O = einn möguleiki, OO
Efnafræði:
Frumefni: er efni sem ekki er hægt að kljúfa niður í fleiri efni.
Efnasamband: er samsett úr ólíkum frumefnum
Efnablanda: blanda af tveimur eða fleiri hreinum efnum
Efnaformúla: er formúlan fyrir efnið = H2O
Hamskipti efna: Hamur ræðst af bræðslu og suðumarki. Hamskipti er þegar t.d. fast efni breytist í vökva, eða þegar vökvi breytist í lofttegund.
Bræðslumark: er þegar fast efni breytist í vökva. Bræðslumark vatns er 0°C
Suðumark: er þegar vökvi breytist í gufu. Suðumark vatns er 100°C
Efnahvörf – myndefni og hvarfefni: myndefni eru efni sem myndast, hvarfefni eru efni sem hverfa. Í efnajöfnunni H2O+CO2=C6H12O6+O2 eru H2 og CO2 efni sem hverfa og hin efnajafnan myndefni.
Rafeindir: sveima á hvolfum kringum kjarnann og eru neikvætt hlaðnar(mínus hleðsla).
Róteindir: eru í kjarna og hafa plús hleðslu, fjöldi róteinda segir til um sætistölu efnis.
Nifteindir: eru í kjarna og hafa enga hleðslu. Fjöldi róteinda og nifteinda segja til um massatölu frumefnis.
Lotukerfið: Mendelév setti fyrstur upp lotukerfið 1869. Hann raðaði efnunum upp í kerfi með vaxandi massatölu og setti efni með líka eiginleika í sömu dálka. Dálkrnir eru 8 efnaflokkar. Loturnar eru 7.
Sætistala: sætistala frumeindar ákvarðarst af fjölda róteinda. FJöldi róteinda ákveður því sætistölu frumefnis og þar með tegund þess.
Massatala: Fjölsi róteinda og nifteinda segja til um massatölu frumefnis.
Lotur: eru láréttu línurnar í lotukerfinu.
Flokkar: eru lóðréttu línurnar í lotukerfinu.
Jónir: Sumar frumeindir geta losað sig við rafeindig og aðrar geta tekið til sín rafeindir. Þá verða þær annaðhvort plús eða mínus hlaðnar.
Sýrur og basar: Sýrur gefa frá sér H+, basar geta tekið til sín H+
.. seinasta bloggið búúúiiiiið! Never again!






