Námsferð-þjórsárdalur
já seinasta fimmtudag fórum við 10 bekkur í námsferð inní þjórsárdal og skoðuðum hans helstu náttúruperlur eða bara þjórárdalsskóg og byggðasafnið síðan fórum við í skaftholt og kynntumst lífræni ræktun eða lífrænum ræktunarbúskap, mjög athyglisverkt. En eftir það fórum við og hittum hann Daða og fræddumst um virkjanir, við skoðuðum búrfellls virkjun og sultartangavirkjun. En hér kemur þetta í svo kallaðri “löng útgáfa“
Kl: 8:45 var lagt af stað og fólk var misþreytt 
Kl: 9:20 vorum við komin í Árnes og hittum við hann Gunnar Marteinsson sveitastjóra skeiða og gnúpverjahrepps. Hann fór með okkur inn í félagsheimilið í Árnesi og máttum við spurja um allt mögulegt. Við Hróðný fengum þar svar við öllu um okkar verkefni sem er einmitt ferðaþjónusta og hentaði það okkur að hitta hann Gunnar mjög vel. Við spurðum um allt mögulegt sem tengist ferðaþjónustunni t.d. að staðirnir svosem gönguleiðir, reiðleiðir, jeppaleiðir eru alls ekki nógu vel
merktar og að Þjórsárver er eitt stærsta votlendissvæði landsins og þar er fugl ,, heiðargæs sem verpir bara á því svæði af allri evrópu . Síðan var kvatt hann Gunnar og héldum við áfram
Kl: 10 var síðan komið að Skaftholti sem er merkilegur bær. Þessi bær er nefnilega lífræktað bú. Konan hún Ady sem er hollensk og maður sem heitir Guðfinnur tóku á móti okkur og fræddu okkur um staðin og hvað lífræktaður búskapur er. En merkilegt finnst mér þó að hún Ady kom hér 18 ára til íslands til að vinna og ætlaði bara að vera í 3 mánuði, en giftist svo bóndanum og hefur verið hér síðan hamingjusöm. Ennig finnst mér merkilegt að þau fara aldrei eða mjög mjög sjaldan inn í bónus til að versla allt sem þau gera búa þau til eða stundum ef þau get ekki búið til neitt panta þau það einsog sápur og annað. En..

- Í lífrænum búskapi eru mjög strangar reglur sem gilda, það kemur maður einusinni á ári til að tekka hvort allt sé lífrænt og þau fá ákveðið vottorð um að þau séu með lífrænan búskap.
- Það má ekki nota áburð til að bera á túnin, það er nota t.d. skítur og allskonar úrgangur., fiskimjöl og þangmjöl er notað líka í annað allt er þetta lífrænt efni. Á túnin setja þau hland á vorin og skít á haustin.
- Safnhaugur er haugur af skít og úrgangi af grasi og öðru, síðan eftir smá tíma verður þetta mjög góð og frjósöm mold. *Þetta gefur ákveðna smára sem eru mjög mikilvægir og hollir fyrir túnin. Smárinn á í samvinnu við gerla sem draga úr köfnunarefninu í lofinu og notar það. Smárinn er einsog áburður fyrir tún, mjög mikilvægur og góður. Hann er auðugur af eggjahvítuefni sem er mjög eftirsóttarvert í fóðri.
- Þau í skaftholti hafa verið með lífræna ræktun síðan 1980.
- Á skaftholti er ræktað grænmeti en ekki notuð gervi lýsing í gróðurhúsunum því þetta er lífrænt bú. Ennig eru þau með hænur sem eru íslenskar og fá þau nóg af eggjum. Hænurnar fá úrgang og bygg sem er búið til heima, því í bygginu þarf allt að vera lífrænt.
- Í fjósinu hjá þeim er mjög skrítin líkt því kýrnar fá svolítið örðurvísi fóður, þær mega einnig fara út þegar þær vilja og kálfarnir eru bara látnir vera með móður sinni þanngað til þeir hætta á spena.
- Þau eru með ostagerð og hafa ekki við því þessir lífrænu ostar eru uppseldir leið og þeir koma á markað, greinilega betri gæði! Þau sega að súrhey eyðileggi bragðið í ostinum og auðvitað eru þau ekki með súrhey þá! En það þarf 200 lítra til að búa til 20 osta og þessir ostar þurfa að geyma ostin í 3-4 mánuði áður en þau senda hann.
- En þau segja að það kosti minna að vera með lífrænan búskap og þetta er allveg rosa hollt og gott. En ef þið viljið meiri upplýsingar getið þið sent tölvu póst á netfangið skaftholt@simnet.is .
Jæja en eftir þennan fróðleik fórum við og hökkuðum í okkur „pulsur/pylsur“ (svo að engin móðgist ) og skoðuðum bæinn hans sigga Stóra-núp. Við skoðuðum kirkjuna og fórum í nokkra leiki og skoðuðum einnig kirkjugarðinn. Síðan lögðum við af stað og leiðin lá greið til Þjórsárskóg sem við hlupum eða löbbuðum og litum á pleisið. Þar var farið í snjókast eða snjókeppni og spjallað. Þetta var nú bara örstutt stopp til að fá sér fríst loft.
Við komumst ekki að hjálparfossi því miður en mér hefur verið sagt að þetta sé svakalega flottur foss alveg hreint gullfallegur.
Við fórum og kíktum á þjóðveldisbæinn. En þjóðveldisbærin er gjöf sem Normenn gáfu okkur en þessi bær er nákvæm eftir líking af stöng. Ef einhver hefur heyrt um bæin stöng þar sem Gaukur á heima. En það er kapella sem er hliðiná bænum og er vígð kirkja, þannig að ef eh vildi gifta sig á litlum ekta íslenskum bóndabæ gjöriði svovel. !
Búrfellsvirkjun kom svo á eftir þessu en þar var talað um ferli rafmagns. En Búrfellsvirkjun fær vatn úr þjórsá og túná, og hefur stór lón sem er mjög mikilvægt því rafmagn geymist ekki og vatnið má allsekki klárast, svo því stærra lón því betra. En fallhæðin í burfelli er 120 m niður svo þið getið ímyndað ykkur hvað það er mikið þegar vatnið spítist niður 120 m. En segulspólan snýst 300 snúninga á mín. í Búrfelli en bara 130 snúninga á min. í Sultartangavirkjun svo einsog þið vitið örugglega núþegar er Búrfellsvirkjun mjög stór virkjun. Það eru fimm virkjanir á þessu svæði það er
- Búrfellsvirkjun – sem er stærsta virkjunin og sendir til reykjavík eða álverið í straumsvík. Hún kostaði 30 milljarða og voru þeir 30 ár að greiða kostnaðin. Svona virkjun borgar sig því að hún endist í 100 ár. Fólk segir að hún mali gull, vegna þess hún gengur allan ársins hring eða hún gegur undir álagi. Hún var 210 megvöt en núna er búið að stækka hana í 270 megavöt, það var get árið ‘96-’98
- Vatnsfellsvirkjun – sem er næst stæðst ( nýjasta virkjunin)
- Sultartangavirkjun sem að sendir til Hvalfjaðrar eða reykjavíkur( næst næyjasta virkjunin) er með 2×60 megavöt = 120 megavöt byggð árið 2000. það eru tvær vélar í þessari virkjun og allt miklu stærraeníb.f.v.
- Hraunalda
- Sigalda
þessar fimm virkjanir gera samtals 840 megavöt. Það er mest notað rafmagn á aðfangadagskvöld milli 5-7 á ári. Við allar þessar fimm virkjanir vinna 37 manns. Það er farið á hverjum degi og tékkað hvort að allt sé ekki með feldu í öllum virkjununum.
Jæja ég held að ég sé búin að fræða ykkur nóg um virkjanir en eftir þetta keyrðum við upp að virkjun Daði hleypti 15 % úr en það var einsog eisnog einsog … ég veit ekki hvað. Þetta var óhemjulega mikið af vatni og ég gæti ekki ímyndað mér ef hann hafi hleypt 100 % frá!
En já síðan fórum við í Hólaskóg og gistum þar. Fólk fór í gufubað og síðan var borðaður matur, eftir það var farið að spila og sungum við svo fyrir Daða Geir þegar klukkan var 12. kl. 2 voru held ég allir farnir að sofa eða allavega ég. Komum við svo aftur heim kl. 10:10 og lærðum það sem eftir var skóladags.
Mér fannsgt þetta alveg rosalega skemmtileg og fræðandi ferð, ég vona svo sannarlega að við gerum þetta aftur !